Progi translacji
Translacja wymaga wspólnego fragmentu reguł, a nie identycznych kodów po obu stronach przejścia. Jeżeli dwa moduły rozpoznają choć jedną zgodną relację, możliwe jest przeniesienie części sygnału bez odtwarzania całej jego postaci.
Warunek przeniesienia znaczenia
Próg określa najniższy poziom zgodności, przy którym taka wymiana zachowuje sens. Gdy warunki stają się zbyt odległe, następuje przerwanie i znak pozostaje czytelny wyłącznie po jednej stronie.
Podwyższenie progu ogranicza liczbę przejść, ale zmniejsza ryzyko błędnego utożsamienia odmiennych impulsów. Obniżenie zwiększa przepuszczalność, kosztem słabszego rozróżniania.
Nie istnieje próg jednakowy dla całej struktury. Każda granica wytwarza własny zakres zgodności, zależny od historii pobudzeń i aktualnej gęstości możliwych odpowiedzi.
Zmiana progu w ruchu
Granica może przesunąć się po przejściu jednego sygnału, ponieważ jego obecność zmienia rozkład sąsiednich relacji. Następny impuls napotyka więc już inną konfigurację.
W przejściu pośrednim część różnic zostaje zachowana, a część odrzucona. To, co po stronie wyjściowej wygląda na identyczny znak, może pochodzić z odmiennych trajektorii.
Próg nie rozstrzyga o prawdziwości odczytu. Ogranicza jedynie liczbę zmian, które mogą zostać przekazane bez zerwania ciągłości.
W każdej kolejnej konfiguracji rytm i pamięć wyznaczają odmienny zakres wspólnych reakcji. Zmiana jednego warunku przesuwa pozostałe i nie gwarantuje powrotu do wcześniejszego stanu.