Rdzeń pojęcia
Model dynamicznej równoważności
W modelu HOG każdy fragment wiedzy może pełnić funkcję punktu wejścia. Nie istnieje obowiązkowa kolejność odczytu, ponieważ relacje między elementami mogą tworzyć wiele równoległych trajektorii poznawczych.
Znaczenie jest zależne od kontekstu. Ten sam węzeł może pozostawać peryferyjny w jednej konfiguracji i stać się aktywnym punktem odniesienia w innej. Zmiana nie wymaga przebudowy całej struktury.
Brak centrum
Centrum nie zostaje zastąpione innym centrum. Funkcja organizująca jest rozproszona pomiędzy relacje. W efekcie żaden pojedynczy element nie posiada trwałego pierwszeństwa interpretacyjnego.
Struktura może chwilowo zagęszczać się wokół jednego obszaru, lecz takie skupienie pozostaje stanem przejściowym.
Aktywność zamiast trwałości
Element wiedzy pozostaje istotny tak długo, jak długo uczestniczy w aktualnej konfiguracji. Jego status wynika z liczby i jakości aktywnych połączeń, a nie z miejsca w ustalonej hierarchii.
Wygaszenie nie oznacza usunięcia. Oznacza utratę bieżącej funkcji do czasu ponownego uruchomienia przez nowy kontekst.
Odczyt jako przekształcenie
Interpretacja nie jest neutralnym odtworzeniem. Każde odczytanie dodaje nową relację i może zmienić sposób działania pozostałych elementów.
Horyzontalność opisuje zatem wiedzę jako stan ruchomy, którego nie da się sprowadzić do jednej trwałej mapy.
Atlas pojęć