Rdzeń pojęcia
Równorzędność funkcjonalna
Każdy element może generować, interpretować i przekształcać znaczenie. Nie istnieje konieczność przypisania stałej roli źródła, odbiorcy albo pośrednika.
Równorzędność nie oznacza identyczności. Poszczególne węzły mogą różnić się zakresem oddziaływania, liczbą połączeń i czasem aktywności, lecz nie otrzymują z góry statusu nadrzędnego.
Relacja tworzy pozycję
Pozycja elementu jest rezultatem bieżących połączeń. Zmiana kontekstu może przeorganizować układ bez potrzeby zachowania wcześniejszej kolejności.
Znaczenie nie jest więc wyłącznie właściwością pojedynczego fragmentu. Jest skutkiem jego osadzenia w aktywnej konfiguracji.
Wielość punktów wejścia
Do struktury można wejść przez różne węzły i uzyskać odmienne sekwencje interpretacyjne. Nie ma jednej obowiązkowej ścieżki prowadzącej przez cały model.
Każda trajektoria odsłania tylko część układu i może uruchamiać inne relacje.
Stan przejściowy
Wiedza pozioma ma charakter dynamiczny. Stabilizacja jest możliwa, lecz nie zostaje uznana za formę końcową.
Każda nowa relacja może zmienić lokalny rozkład znaczeń i przywrócić elementy wcześniej nieaktywne.
Atlas pojęć